УСТОЗЛАРГА

Йиллаб кўлмак, ботқоқ бўлиб ётарди

Йўлини тополмай бир четда булоқ.

Кимдир уни топиб йўлин очди-ю

Номдор сайлгоҳга айланди мутлоқ.

Энди керилиши сиғмас оламга

Мен шундай эдим дер, мен зўрман дейди.

Уни зўр айлаган ўша одамга

Таъзим айламоққа недир етмайди.

Ғани Мажид

УСТОЗИНГ КИМ ДЕСАЛАР

“Устозингиз ким?”—деб сўрарлар гоҳо,

Кимдан бошлашни ҳам билмай қоламан.

Саф тортиб келишар хаёлга гўё,

Бўлаётгандайин катта анжуман.

Биринчи сабоқни берди Навоий,

Ғазалнинг мулкини этиб ошикор.

Дарсга киришганлар Фурқат Муқимий,

Жозибали ғазал айтиб мафтункор.

Ишқда девоналар бўлиб ёзмакни,

Илк бора ўргатди девона Машраб.

Гуноҳ деб атади шеърни бузмакни,

Ёнмасанг ёзма дер, қаламим ушлаб.

Насрда ёзишни ўргатди Ойбек,

Буюк Навоийнинг ҳаётин сўзлаб.

Абдулла Қаҳҳор ҳам ёдда кечадек

Сатирадан мисол айтгани юзлаб.

Ўн кун сабоқ берди Саид Аҳмад ҳам,

Ўзбекнинг дардини баён этишни.

Пиримқул Қодиров, Ўткир Ҳошимдан,

Ўргандим дардимни йиғлаб битишни.

Ватанни куйлашни ўргатди менга,

Абдулла Орипов деган устозим.

Эркин Воҳидов кўрсатди менга,

Ғазал жозибаси қандайин муҳим.

Абдулла Қодирий кирганда дарсга,

Тушунтирган эди “Ўтган кунлар”ни.

Ўқимоқ мумкин шеърин ҳавасла,

Есенин, Лермантов ҳам Пушкинларни.

Англатди Ватандан айро бўлишнинг

Қанчалар оғир эканин Бобур.

Кирганда дарсга илк куни қишнинг,

Саида, Турсуной опалар бир-бир.

Устозлар ўгитин дилга жо айлаб,

Ҳар онг қаламимни қўлга оламан.

Ҳаммасини ўзга устоз деб сайлаб,

Барин ижодига назар соламан.

Зулфия, Ҳалима, Ойдин, Хуршида,

Турарлар қаршимда меҳрла боқиб.

Жўшади илҳомим кириб афжига,

Шеърлар қоғозга келади оқиб.

Ҳадисдан сўзлайди ул Қобил Мирзо,

Узоқдан сўз қотар Маҳкам ака ҳам.

Машраб Бобоеву ҳам Ёнғин Мирзо,

Исмоил Тўлак ҳам гоҳ бўлар ҳамдам.

Исмоил ака-ю Нусрат акалар,

Ҳабибулло ака, гоҳида Ёлқин.

Тўланбой, Қамчибек, Фарид акалар,

Гоҳо сабоқ берар Наби Жалолдин.

Устозлик қиларлар шогирдларим ҳам,

Такрорламанг дея хатоларимни.

Устоз эрур менга ҳар битта ҳамдам,

Қўярлар ҳар ишга баҳоларимни.

Йиғлаб ёзасиз деб, сўкар гоҳ хотин,

Бузяпсиз дейди, соғлиғингизни.

Тўғри, у ҳам ҳақдир, турмушнинг юкин,

Унутиб бўлмайди ўғилу қизни.

Устозларни санаб тугатиб бўлмас,

Ҳаммаси мен учун азиздир ажиб.

Бири-биридан ҳеч ортиқ кам эмас,

Ёз-ёз, деб ундарлар устимда туриб.

Мендан шоир чиқмас, биламан лекин,

Ёзяпман ҳикоя, шеър, гоҳо достон.

Қандайин ёзмасдан турмоқлик мумкин,

Бутун ўзбек халқи бўлса ғазалхон.

УСТОЗЛАР

Устозлар гапини тушунолмайсан,

Тушунсанг ҳам гоҳо қилмайсан қадр.

Қандай улуғлигин ўтгач билгайсан,

Ёдингга тушади не ишга қодир.

Меҳр билан боққан унинг кўзлари,

Гоҳо тушларингга кириб чиқади.

Ёдингга тушади унинг сўзлари,

Тушундингми дея кулиб боқади.

Баъзи сўзларидан ранжиган кунинг,

Берганин биласан энг катта сабоқ.

Ўша сўзлар сабоқ бўлиб бугунинг,

Бўлганин сезасан қанчайин порлоқ.

Устознинг қадрига етган билади,

Устозлар ажойиб меҳригиёда.

Устозни соғиниб кўргинг келади,

Афсуски, у энди йўқ бу дунёда.

Ғани Мажид

Ассалому алайкум Хурматли АЗИЗлар

Мен барчангизни мамлакатимизнинг БОШ ҚОНУНИ яъни КОМУСИМИЗнинг 23йиллик муборак байрами ила муборакбод этаман. Барчангизга сихат-саломатлик,фаровон хаёт талаш билан бирга яна бир бор “Ўзбекистон Республикаси Конституцияси қабул қилинганлигининг 23 йиллиги” муносабати билан табриклаб қоламан деб сизларга хурмат ва эхтиром ила Абдукодир Саттаров

Ўлкамизда инсонлар

Озод ва ҳур, мукаррам,

Чунки Оллоҳнинг ўзи

Айлаган лутфу карам!

Ватанимиз тинч. обод,

Халқимиз яшар хуррам,

Порлоқ йўлга бошлайди

Юртбошимиз муҳтарам,

Бош Қомус ёзилган кун..

Юртимизда зўр байрам!....

ҚАРЗИМ

Онам оқ сут берди, берди бор меҳрин,

Отам бошимда бўлди соябон.

Ҳануз тушунолмам бу меҳр сеҳрин,

Бундай қарзимни мен узаман қачон?